Triagisten werken op afstand voor huisartsenpraktijken: ze bellen mee op de praktijklijn en werken direct in het systeem van de praktijk. Na de dienst vulden ze een logboek in over wat ze hadden gedaan. Achteraf, uit het hoofd, als er tijd was.
Bij 57 procent van de diensten gebeurde dat. De rest bleef leeg. Wat er wel stond, kon niemand controleren: het werd nooit naast het rooster gelegd, en wie voorzichtig registreerde leek slechter te presteren dan wie ruim registreerde.
De oprichter vatte het samen in een zin die de kern van veel organisaties raakt: er waren cijfers, maar geen cijfers waar je iets op durfde te besluiten. Niet over kwaliteit, niet over bonussen, niet over wie extra begeleiding nodig had.